برگ سبزی است ....

 

 

من  آن  شمعم          که   هر شب       تا    سحرگاه                                                    بنالم    ناله ای  ،   جانسوز   و    جانکاه

 

 

برآرم                  از           دل      تنگم                            فغانی                                                     بنالم            با        زبان                  بی           زبانی

 

 

هرآن  یاری  که  دوراز یار خویش است                                                    چو  نی می نالدوغمخوارخویش  است

 

 

ندارد                    جز          ز      سوز        دل                نشانی                                                    ندارد                      جز                  نشان         بی  نشانی

 

 

همی              سوزد                    ز             بیداد                 جدایی                                         «       نه  یار      و        همدمی             نه          آشنایی  »

 

 

وجودش  جمله  اشک  و  آه وسوز است                                                    ز  وی  آگه  شوندآندم که روز است

 

 

کسی             آگه           ز      راز    سوز  وی    نیست                                                  پریشان           پریشانی        وی    کیست ؟

 

 

به  ظلمت                   قصه ای           از   نور   دارد                                                    دلی   تنگ         و    سری      پرشور   دارد

 

 

اگرچه       آه      و     سوزش             بی ثمر نیست                                                    ولی       تا    روز     آید      او       دگر   نیست

 

 

چو  آن  شمعم           به  پیش   شمس   رویت                                                    همی   می سوزم     و           آیم   به   سویت

 

 

که  شب  از روز  و   روز از شب  ندانم                                                    «  به  یادت    داغ   بر دل   می نشانم  »

 

 

بیایی              بی گمان                   ،                 اما             زمانی                                                     کزین      مسکین             نمی یابی            نشانی

 

/ 21 نظر / 26 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سامان سپهر

استاد مدت طولانی بود که انتظار شعر های دل انگیز شما را می کشیدم...سپاسگزارم که این شعر را گذاشتید...واقعا زیباست...آنقدر که از دیشب مدام مشغول زمزمه آن هستم... مخصوصا این بیت سخت به دلم نشست... چو آن شمعم به پیش شمس رویت همی می سوزم و آیم به سویت سپاس....

محبت و زیبایی

سخن هفته: دنیا را یک بار نگاه کن آخرت را چند بار و صاحب خانه را همیشه . حاج اسماعیل دولابی[گل]

محبت و زیبایی

سلام! شعر زیبایی نوشتید اما مجبور شدم آن را کپی کنم و کلمات را بهم بچسبانم تا بخوانم... دلتان شاد![لبخند]

محبت و زیبایی

من آن شمعم که هر شب تا سحرگاه بنالم ناله ای ، جانسوز و جانکاه برآرم از دل تنگم فغانی بنالم با زبان بی زبانی هرآن یاری که دوراز یار خویش است چو نی می نالدوغمخوارخویش است ندارد جز زسوزدل نشانی ندارد جز نشان بی نشانی همی سوزد ز بیداد جدایی « نه یار و همدمی نه آشنایی » وجودش جمله اشک و آه وسوز است ز وی آگه شوند آندم که روز است کسی آگه ز راز سوز وی نیست پریشان پریشانی وی کیست ؟ به ظلمت قصه ای از نور دارد دلی تنگ و سری پرشور دارد اگرچه آه و سوزش بی ثمر نیست ولی تا روز آید او دگر نیست چو آن شمعم به پیش شمس رویت همی می سوزم و آیم به سویت که شب از روز و روز از شب ندانم « به یادت داغ بر دل می نشانم » بیایی بی گمان ، اما زمانی کزین مسکین نمی یابی نشانی

منتظر

سلام علیکم: الحمدالله ماهی دیگر فرارسید تا برایم بهانه ای باشد تا یکی دیگر از دستنوشته های ارزشمند شهیدعبدالحمید را در وبلگشان بگذارم.باشد که انشاالله ذره ای باعث هدایتم باشد. من الله التوفیق. التماس دعا... حمیده فتاحیان

همدم روح

سلام دوست خوبم ممنون ازالطاف شما برایتان آرزوی توفیق دارم[گل]

نیما سینا

وبلاگ زیرخرقه صوفی چه خبر است به روز شد: توضیحی کوتاه درباره عزاداری حضرت ابا عبدالله الحسین از منظر صوفیه ( قسمت اول )

پرنیان 7 رنگ

سلام,عالی بود,لطفا از فرقه ی شیطانی بهاییت مطلب بنویسید و با آن مقابله کنید اگه ممکنه.............[وحشتناک][وحشتناک]

امیر احمدپور

ممنون شعر بسیار زیبایی بود