برگ سبزی است ...
ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٢/٧   کلمات کلیدی:

 

ای جان چرا چنين به تماشا نشسته ای

نك  كاروان  برفت   ،   بر ما نشسته ای                                      

 

برخيز و جان من  پی  اين ساربان   برو

آخر  چرا  به  شهر، تو تنها نشسته ای

 

ماندن به شهرخالی ازاوعين مردگی است

دور از شميم  و از دم عيسی نشسته ای

 

اينك   امام  و  فخر جهان   پای در  ره  است

ای اشك همچوخون كه به سيمانشسته ای

 

« بختم  نداد رخصت  رفتن  به  پيش  يار »

ای  چرخ  كج مدار ،  به  يغما نشسته ای

 

اشكم   دويد     بر قلم      از ياد   كربلا

ای  تيغ  خصم  ،  بر جگر ما نشسته ای

 

« امروز كار خلق جهان جمله درهم است »

باز ای دل  حزين  كه به سودا نشسته ای

 

ما   بر حضيض  ذلت  خاكيم   يا  حسين

بر صدر تخت عرش تو بی ما نشسته ای

 

در چشم  عارفان    بنهی  گام   بر فلك

در ياد  مردمان  ، به  چليپا  نشسته ای

 

ما   در فريب  محبس  تنها  شكسته ايم

تو    بر  سرير  عالم  بالا     نشسته ای

 

گفتم  دگر  به  عالم  و  آدم   اميد  نيست

ای دل به اشك و آه چه شبها نشسته ای

 

گفتا  غمين مباش   اگر در  شبی  سياه

در حسرت   سپيده    فردا   نشسته ای