ما ز بالاييم و بالا ميرويم
ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٤/٧   کلمات کلیدی:

آنچه مي خوانيم بخشهايي از كتاب « بهگود گيتا » از كتابهاي مقدس هند است .

* آدمي بايد كه خود ، خود را رهايي بخشد . چرا كه دوست و دشمن آدمي خود اوست .

* آنكه در همه چيز مرا بيند و همه چيز را درمن بيند ، هرگز از من جدا نشود . و من هرگز از او جدا نشوم ، آنكه در راحت و محنت ديگران خود را بجاي آنان ببيند .

* آنانكه خدايان گوناگون را مي پرستند نزد همان خدايان مي روند . آنانكه پريان را مي پرستند به پريان و پرستندگان من نيز سرانجام به من مي رسند .

* آنكه در محبت صادق باشد ، تواند كه مرا بشناسد . و ببيند . و در من راه يابد .

* براستي كه اين وعده تو را مي دهم : تو پيش من سخت عزيزي ، همه كار خود فروگذار و فرامن آي ، تنها بيا و پناه بجوي . من تو را از همه گناهان رهايي بخشم .

* مرد معرفت سرانجام درمی یابد و می فهمد که آنچه هست همه اوست ؛ ولی این بزرگمردان سخت نادر باشند .

دوستان عزيز ، بد نيست توضيح بسيار مختصري هم درباره اين كتاب براي كساني كه شايد با آن برخوردي نداشته اند بنويسم :
«بهاگود گيتا » يا كتاب سرود خداوند جزئي است از مجموعه بزرگ « مهابهارات » اين كتاب شامل هجده گفتار است در موضوعات مختلف .اكثر محققان عقيده دارند اين كتاب نوشته شخص خاصي نيست و اين منظومه به مرور زمان شكل گرفته است . قدمت اين كتاب به پنج قرن پيش از ميلاد مسيح برميگردد .نخستين كسي كه اين كتاب را به فارسي ترجمه كرده است ، ابوريحان بيروني است كه در كتاب معروف خود به نام « تحقيق ماللهند » قسمتهايي از اين كتاب را به فارسي برگردانده است. اما نخستين ترجمه كامل گيتا تاريخ ندارد . برخي آن را به« دارا شكوه » و بعضي به « شيخ ابوالفضل دكني‌ » نسبت داده اند ....

شباهتهاي بسياري كه بين اين تعاليم و عرفان اسلامي هست مشهود است . حقيقت اين است اين شباهتها بين تمام طريقتهاي معنوي وجود دارد و اصولا يك دين بيشتر در عالم نيست :

ما زبالاييم و بالا مي رويم
ما ز درياييم و دريا مي رويم

ما از آنجا و از ازينجا نيستيم
ما زبيجاييم و بيجا مي رويم

لااله اندر پي الاالله است
همچو لا ما هم به الا مي رويم