برگ سبزی است ...
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۳   کلمات کلیدی: عرفان ،تصوف ،خودشناسی ،سیروسلوک

 

  گفتم که تو هم جام  می و هم  می  نابی

گفتی  که تو هم آبی   و هم  سوی سرابی

 

گفتم   که سراپا عطشم خسته ام از خویش

گفتی    زده ای  نقش خوشی   بر سر آبی

 

گفتم    که  ز دوری  تو ای ماه چه گویم ؟

گفتی   که بود ماه به چشمم چو حبابی

 

گفتم که  بنالم   همه شب از غم هجران

گفتی   که چه نالی تو مگر نای و ربابی ؟

 

گفتم    که  همه روز    ز دوریت  بگریم

گفتی که  خرابی تو   خرابی تو خرابی

 

گفتم  که  بسی  بگذرد  ایام    و   نماند

از  حاصل  ایام       به   جز  یاد   شبابی

 

گفتی که درازاست شب وعمرجوان است

گفتم  صنما    بهر خدا    کن تو   شتابی

 

هر ناله   که  کردم   نشنیدی    و نکردی

جز   تند نگاهی    به من      و تیز عتابی

 

چون  ماهی    افکنده  به خاکم   ز فراقت

باشد  که  تو  هم     یاد کنی   ما و نیابی

 

آن روز   به یاد آر   کزین عاشق خاموش

یک بار گذشتی  تو شبی همچو شهابی

 

هرچند  شهابی    ولی از نور تو یک عمر

روشن  شدم  و سوختم  و  ماند    نقابی

 

بر  خاک  من  خسته    گذارت  اگر  افتاد

یاد  آر     از این رفته  به جامی ز شرابی